ZACHODZENIE RELACJI

Zachodzenie tej relacji między nimi można traktować jako wskaźnik rozwoju spo­łecznego, wyrażający się historyczną zmianą ramowej funkcji praktyki badawczej, a także zmianą społeczno-subiektywnego jej kontekstu. W płaszczyźnie społeczno- subiektywnej tego typu zmiana historyczna przejawia się tym, iż współczynnik metodologiczno-teoretyczny teorii T jest różny od takiegoż współczynnika teorii T’, w efekcie czego Ti ” są niewspółmierne ze sobą w rozumieniu Feyerabenda czy — w ujęciu Kmity — nieporównywalne ze sobą z uwagi na ich literalne odniesienia przedmiotowe.Rozwój nauki — z punktu widzenia epistemologii historycznej — można okreś lić ramowo wskazując, że warunkiem niezbędnym społecznej akceptacji każdej historycznie kolejnej teorii T’ w miejsce dotychczas akceptowanej społecznie teorii T jest (1) pozostawanie T w relacji korespondencji (istotnie korygującej lub eksplana­cyjnej) z teorią T(jest to tzw. zasada korespondencji) oraz (2) uwzględnianie przez’T’ w trybie korespondencji istotnie korygującej lub eksplanacyjnej pewnych nowych elementów treści doświadczenia społecznego w porównaniu z T.

Cześć tutaj Ewelina, zapraszam Cię do lektury mojego bloga, który obejmuję szeroką gamę technicznych zagadnień. Kobieta i technika? Jak najbardziej! Przekonaj się sam już dziś!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)