SAMODZIELNY CZŁON

Społeczny charakter nauki wyraża się w tym, że stanowi ona pewien względnie samodzielny człon całokształtu praktyki społecznej, który wyodrębnił się z niej historycznie w ramach ogólnospołecznego podziału pracy. Sama praktyka społeczna jest tu rozumiana jako „ogół masowych subiektywno-racjonalnych czynności ludz­kich tworzących wraz z towarzyszącym mu układem obiektywnych warunków społeczno-ekonomicznych (określonym przez charakter stosunków produkcji oraz przez poziom rozwoju sił wytwórczych) dynamiczną, hierarchiczną strukturę funkcjo­nalną ze względu na własność: reprodukowania istniejących warunków’ obiektywnych, a zarazem wytwarzania warunków nowych tego typu”.

Cześć tutaj Ewelina, zapraszam Cię do lektury mojego bloga, który obejmuję szeroką gamę technicznych zagadnień. Kobieta i technika? Jak najbardziej! Przekonaj się sam już dziś!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)