EFEKT WZAJEMNEJ ASYMILACJI

Efektem tych wzajemnych asymilacji jest w końcu pewna odwracalna struktura operacyjna, wew­nętrznie zrównoważona, bo dzięki cechującej ją formie odwracalności zdolna jest kom]3ensować możliwe zakłócenia wiążące się z nowym polem jej równowagi. Oczy­wiście struktura charakteryzująca się tą nową formą równowagi jest nową „jakością” w stosunku do struktury wyjściowej, która jest od niej uboższa wewnętrznie, jeśli chodzi o zbiór technik kompensacyjnych, co implikuje węższe pole równowagi. Można więc mówić bądź o dwóch różnych strukturach i przekształceniu się jednej z nich w drugą, bądź o procesie ewolucji tej samej struktury, która od stanu wewnętrz­nej równowagi, związanej z określonym polem, przechodzi w stan niezrównoważenia z chwilą, gdy pole to przekroczy, i która ponownie staje się strukturą wewnętrznie zrównoważoną, z tym, że już na wyższym poziomie, gdy wypracuje odpowiednie środki kompensacji wpływów zewnętrznych związane z nowym, szerszym polem jej poznawczego funkcjonowania.

Cześć tutaj Ewelina, zapraszam Cię do lektury mojego bloga, który obejmuję szeroką gamę technicznych zagadnień. Kobieta i technika? Jak najbardziej! Przekonaj się sam już dziś!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)